دستهبندی و زبانهای مرتبط

زبان انگلیسی به گروه آنگلو-فریسی تعلق دارد. خود آنگلو-فریسی زیرگروهی از شاخهٔ غربی زبان های ژرمنی و عضو زبان های هند-اروپاییاست. انگلیسی امروزی به طور مستقیم از انگلیسی میانهو خود آن به طور مستقیم از انگلیسی باستانگرفته شده است و انگلیسی باستان از نسل زبان نیا-ژرمنی (Proto-Germanic) است. مانند بیشتر زبان های ژرمنی، انگلیسی به خاطر داشتن فعل های کمکی از دیگر زبان ها متمایز می شود. تقسیم فعل ها به دو گروه قویو ضعیفو نوع آواهایی که در آن به کار رفته، این زبان را از دیگر زبان های نیا-هندواروپاییجدا می کند، به این مطلب قانون گریم گفته می شود. نزدیک ترین زبان های زندهٔ موجود به انگلیسی عبارتند از: اسکاتس (که در اسکاتلندو بخش هایی از ایرلند شمالیصحبت می شود) و زبان های فریسی (که در کناره های جنوبی دریای شمالدر دانمارک، هلندو آلمانصحبت می شود)

پس از زبان های اسکاتس و فریسی، زبان های مرتبط با انگلیسی که نسبت دورتری دارند قرار می گیرد. این زبان های غیر آنگلو-فریسی عبارتند از:

• زبان های ژرمنی غربی (زبان هلندی، آفریکانس، آلمانی سفلاو آلمانی علیا)
• زبان های ژرمنی شمالی (زبان سوئدی، دانمارکی، نروژی، ایسلندیو فاروئی).

به غیر از زبان اسکاتس، هیچ یک از زبان های دیگر نسبت به انگلیسی برای دو کاربر آن قابل فهم نیست حتی با وجود اینکه در نحو، معناشناسیو واج شناسیآن ها می توان نقاط مشترک پیدا کرد. جدا قرار گرفتن جزیره های بریتانیا باعث شده انگلیسی و اسکاتس مستقل از زبان های ژرمنی توسعه یابند و از تاثیرها و تغییرهای آن ها به دور بمانند. درنتیجه با آنکه ارتباط قوی میان زبانی هایی مانند هلندی و انگلیسی وجود دارد، بویژه با انگلیسی باستان اما این دو زبان برای کاربران آن ها به صورت متقابل قابل فهم نیست.^[۱۴]

علاوه بر جدا ماندن انگلیسی از زبان های ژرمنی، عامل دیگری که این شکاف را بیشتر می کند وجود حجم زیادی از واژگان لاتین و فرانسه در زبان انگلیسی است که باعث شده این قدر دایرهٔ واژگان انگلیسی از زبان های ژرمنی فاصله بگیرد. برای نمونه واژهٔ لاتین "exit <<به معنی <<خروج>> در برابر واژهٔ هلندی>>uitgang" قرار می گیرد که نزدیک به عبارت انگلیسی <> است همچنین خود عبارت "outgang" نیز در انگلیسی کاربرد دارد.^[۱۵] و یا واژهٔ فرانسوی "change" به معنی <<تغییر>> در برابر واژهٔ آلمانی <> قرار می گیرد که عیناً می شود <>. و یا "movement <<(فرانسوی) در برابر>>Bewegung" (آلمانی) قرار می گیرد، شبیه به عبارت <> در انگلیسی به معنی <<پیش رفتن در طول مسیر>>.

با وجود تمام واژه هایی که انگلیسی از دیگر زبان ها قرض گرفته با این حال هنوز این زبان به عنوان یک زبان ژرمنی شناخته می شود و این به دلیل ساختار و دستور زبانش است. به این ترتیب واژه هایی وجود دارند که بومی نیستند ولی با دستور و قانون های صرف و نحو ژرمنی کاربرد دارند و چنان رفتار می کنند که گمان می کنیم این ها واژه های بومی ژرمنی گرفته شده از انگلیسی باستان اند. برای نمونه فعل reduceکه در انگلیسی به صورت I reduce - I reduced - I will reduceبه کار می رود، از واژهٔ لاتین redūcereگرفته شده است اما خود واژهٔ لاتین در کاربردش به صورت redūcō - redūxī - redūcam رفتار می کند که با انگلیسی تفاوت دارد. اما در مقابل عبارت انگلیسی John's life insurance company اگر بخواهد به هلندی برگردد می شود Johns levensverzekeringsmaatschappijکه به ترتیب ترجمهٔ آن چنین است: leven (life) + verzekering (insurance) + maatschappij (company). همچنین عبارت انگلیسی the company of insurance life of Johnدر برگردان فرانسه می شود la compagnie d'assurance-vie de John. به صورت کلی در زبان انگلیسی پسوندهای دستوری که به اسم، فعل، صفت و قید افزوده می شود همگی ژرمنی اند. در انگلیسی پسوندی که به اسم می چسبد پسوند جمع معمولی است: s- و es-مانند apple - applesبرابر آن در دیگر زبان ها عبارت است از: در فریسی appel - appelsو در هلندی appel - appels. نشان مالکیت در انگلیسی -'sو -s' است مانند Brad's hatبه آلمانی Brads Hutبه هلندی Brads hat. در فعل ها پسوندهایی که افزوده می شوند در حال سادهٔ سوم شخص مفرد عبارتند از -s و -es مانند he standsیا he reachesدر حال استمراری عبارت است از ing-با برابر هلندی ende-و برابر آلمانی -end(e)و در گذشته ساده و گذشتهٔ نقلی (ماضی نقلی) عبارت است از ed-با برابر سوئدی -ade یا -ad. مصدر فعل در انگلیسی با پیشوند toساخته می شود مانند to driveکه برابر آن در انگلیسی باستان tō drīfeeدر هلندی te drijvenدر آلمانی سفلا to drievenو در آلمانی zu treibenمی شود. قیدها در انگلیسی معمولاً با ly-به پایان می رسند که این در آلمانی به صورت lich-و در سوئدی به صورت ligt-است. صفت ها و قیدهای برتر و برترین در انگلیسی با استفاده moreو mostیا er-و est-ساخته می شوند مانند hard/harder/hardestبا برابر هلندی hard/harder/hardst. در انگلیسی امروزی تمامی پیشوندها و پسوندهایی که گفته شد آزادانه و بدون توجه به ریشهٔ واژه ها بسته به کاربرد آن ها به آغاز یا پایان واژه ها اضافه می شوند مانند: tsunamis; communicates; to buccaneer; during; calmer; bizarrely دلیل این آزادی عمل این است که سرچشمهٔ تمام این ها به انگلیسی باستان بازمی گردد. بسیاری از پسوندها و بخش های پایانی فعل که در انگلیسی باستان وجود داشته اند مانند -e،a،u،o،an با گذر زمان کم رنگ و در نهایت حذف شده اند (zero or null (-Oslash;) affixes) و گاهی تنها تلفظ آن ها باقی ماند. برای نمونه جملهٔ ic singeدر انگلیسی باستان به I singeتبدیل شد و درنهایت بخش پایانی در انگلیسی امروزی حذف شد I sing-Oslash;و به شکل <<I sing>> باقی ماند. نمونهٔ دیگر: wē thorn;ōhton انگلیسی باستان به we thoughte(n)سپس با حذف بخش پایانی we thought-Oslash;به <<we thought>> دگرگون شد.